دکتر سید جعفر حمیدی فرزند سید آقا در سال 1315 در بندر بوشهر متولد شد. وی تحصیلات ابتدایی تا متوسطه را در بوشهر سپری نمود.پس از آن به عنوان شاگرد اول دیپلم ادبی بدون کنکور دوره لیسانس ادبیات فارسی را در دانشگاه شیراز گذرانید. وی پس از خدمت سربازی به تدریس در دبیرستان سعادت بوشهر مشغول شد.
استاد حمیدی در سال 1346 به تهران آمد و موفق به اخذ فوق لیسانس علوم تربیتی و روانشناسی شد. پس از آن در سال 1355 دوره فوق لیسانس ادبیات فارسی را در دانشگاه تهران گذرانید. دکتر سید جعفر حمیدی پس از اخذ کارشناسی ارشد در رشته ادبیات برای گذراندن دوره دکترا در همین رشته وارد دانشگاه فردوسی مشهد گردید و در سال 1363 به این مهم نایل گردید.
استاد تا سال 1365 در وزارت آموزش و پرورش مشغول به خدمت بوده و در این سال به وزارت علوم و دانشگاه شهید بهشتی انتقال یافت و هم اکنون با درجه استاد تمام در دانشکده ادبیات فارسی این دانشگاه مشغول به تدریس می باشد. دکتر حمیدی در زمینه شعر نیز فعالیت داشته و دارد و به گفته خودش تا قبل از سالهای 1340 شعر کلاسیک می سروده ولی پس از آن به شعر نیمایی نیز گرایش پیدا میکند وی به شاملو چوبک و هدایت علاقه زیادی دارد و شاملو را به خاطر اشعارش می ستاید. وی همچنین در زمینه کارهای پژوهشی نیز فعالیت های زیادی داشته است و تاکنون در بسیاری از سمینارهای داخلی و نیز کنفرانسهایی در آلمان انگلیس چین و فرانسه شرکت نموده است .
دکتر حمیدی آثار زیادی دارد که عبارتند از :
وصلت در سده ی تظلم،ابراهیم ابراهیم،از خون کبوتران،ابر باران بار،از سایه تا نشان،آینه شروه سرایی،وزیر کشان،تاریخ نگاران،سعدی در کیش،تاریخ اورشلیم،آسیه ملکه مصر،بوشهر در مطبوعات عصر قاجار،33 غزل عرفانی از فروغی بسطامی،داستان سیاوش(پژوهش)،بندر ریگ،چون پایه پنجم،فرهنگنامه بوشهر،استان زیبای بوشهر،سی بوشهر،جانگدازان،ماشین نوشته ها،صد رباعی،صد غزل،صد دوبیتی و ... که آخرین اثر استاد مجموعه مثنوی دگرگون نامه می باشد.
استاد همچنین در زمینه درسی نیز با همکاری دکتر سید احمد حسینی کازرونی تالیفاتی دارد که برخی از آنها عبارتند از :
رودکی و منوچهری،فرخی سیستانی و کسایی،گلبانگ سربلندی،متون عرفانی،گزیده متون فارسی،آیین نگارش و ...
محمد حسین رکن زاده فرزند میرزا عبدالله رکن التجار شیرازی متخلص به "مدرک" متولد 1276 شمسی و متوفی 1354 است. جد بزرگ او حاج محمد علی اصطهباناتی در عصر کریمخان زند از اصطهبانات به شیراز رفت. در آن جا به کار تجارت مشغول شد. پس از درگذشت او در شیراز پسرش حاج محمد حسین برای تجارت به بوشهر رفت و در آن شهر مقیم شد بعد از درگذشت وی پسرش میرزا عبدالله معروف به رکن التجار به تجارت پرداخت و تا آخر عمر در بوشهر وطن داشت محمد حسین رکن زاده آدمیت چنان که در جلد سوم کتاب دانشمندان و سخنسرایان فارس نوشته است در روز شانزدهم شوال 1317 قمری متولد شد و در پنج سالگی در مدرسه سعادت بوشهر به تحصیل پرداخت و زبانهای انگلیسی و عربی را فرا گرفت در 1334 قمری در خدمت پدر به اهواز رفت و چند ماه در دبستان "جاسبیه" آن شهر به آموزگاری پرداخت و در تجارت خانه آقا محمد باقر خان بهبهانی نیز به شغل منشی گری مشغول شد. پدرش در هجدهم شعبان 1334 قمری در اهواز به مرض وبا مبتلا شد و درگذشت و او به همراه خانواده به بوشهر بازگشت و در تجارت خانه شوهرعمه اش به کار دفتر داری مشغول شد. در ضمن به تکمیل معلومات خود پرداخت . در 1338 قمری به زیارت عتبات عالیات رفت و در بازگشت به بوشهر با خانواده راهی شیراز و در آن شهر متوطن شد. در شیراز کتابخانه آدمیت را تاسیس کرد و در نزد استادان و دانشمندان آن زمان به تکمیل تحصیلات خود اقدام نمود در 1305 شمسی هفته نامه ادبی سیاسی آدمیت را در شیراز منتشر ساخت و به دلیل سانسور شدید پس از دو سال ان را تعطیل کرد در 1306 شمسی به هندوستان رفت و به سیر آفاق و انفس پرداخت در 1307 به شیراز بازگشت و از طریق بوشهر و خوزستان به تهران رفت و در تجارت خانه حاج محمد معین التجار بوشهری به کار مشغول شد و ماموریت مازندران یافت پس از آن معاون تجارت خانه معین در اهواز شد در بازگشت به تهران بنا بر پیشنهاد سید ابراهیم ضیاءالواعظین شیرازی موسس روزنامه ایران آزاد به مدیریت این روزنامه برگزیده شد. در 1308 کتابخانه آدمیت را در تهران تاسیس کرد در 1314 به استخدام وزارت دارایی در آمد و در اداره واردات خارجی و حسابداری بنگاه کل دارویی کشور و شرکت سهامی مرکزی خدمت کرد. در 1333 شمسی به کتابخانه مجلس شورای ملی منتقل شد و به نوشتن فهرست کتب خطی کتابخانه مجلس مشغول گردید اول مهر 1338 بازنشسته شد و در 1354 در گذشت.
رکن زاده آدمیت صاحب نه تالیف و تصنیف گرانبها است که تاکنون شش جلد از آنها به چاپ رسیده است: 1ـ دانشمندان و سخنسرایان فارس در 5 جلد که در حقیقت بهترین تذکره شعرا دانشمندان و سخنسرایان فارس و جنوب و لارستان و سایر مناطق فارس است.
2ـ دلیران تنگستان تاکنون به بیش از ده چاپ رسیده است.
3ـ فارس و جنگ بین الملل اول به چاپ هفتم و هشتم رسیده است.
4ـ رساله اغلاط مشهوره.
5ـ رساله کلمات و اصطلاحات جدیده.
6ـ منشات آدمیت.
7ـ دیوان اشعار (چاپ نشده).
8ـ منتخبات ایرانشهر با اصول آدمیت (چاپ نشده).
9ـ منتخب برهان قاطع (ناتمام).
رکن زاده آدمیت در شاعری نیز دست داشت و "سالک" تخلص می کرد. قصید ه و غزل و رباعی و دوبیتی و ماده تاریخ از او بر جای مانده است.
عبدالرحیم جعفری فرزند جعفر متولد 1302 شمسی نویسنده و روزنامه نگار در بوشهر متولد شد. وی تحصیلات خود را در دبیرستان سعادت بوشهر به پایان رسانید از دوره تحصیل به خواندن و نوشتن مقالات به ویژه مقالات انتقادی و اجتماعی علاقه داشت و اولین مقاله او با نام مستعار جلیل محبوبیان در 1321 در هفته نامه خلیج ایران به مدیریت یوسف اخوت چاپ بوشهر درج شد و پس از چندی به عضویت هیئت تحریریه هفته نامه یاد شده انتخاب شد.
بعدها آثار و مقالات او در روزنامه ها هفته نامه های گلستان. بهار ایران. پیک خجسته. عدل. استخر. سروش. فروردین. دستاویز چاپ شیراز و نور افشان. ندای جنوب. عرشه. پست خلیج. دریا کنار. سنگلاخ چاپ و انتشار بوشهر چاپ می شد.
مدتی نیز سردبیری دریا کنار و پست خلیج چاپ بوشهر را بر عهده داشت. همچنین مطالب مقالات و خبرهای ارسالی او در مجله اقتصاد تهران اکونومیست. خاور. پیغام امروز. کوشش. رستاخیز. سعادت بشر اطلاعات و کیهان در طول حیات روزنامه نگاری او به چاپ رسیده است.
در انتشار کتاب آبزیان خلیج فارس با مولف آن حسین نوربخش همکاری نزدیک داشت. مقالات فراوان نیز درباره خلیج فارس تاکنون منتشر ساخته و داستان های کوتاه نیز در مطبوعات نوشته است.
علی باباچاهی شاعر ،در سال 1321 شمسی از پدری تنگستانی و مادری بوشهری در بندر کنگان دیده به جهان گشود. تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در بوشهر و تحصیلات عالی را تا لیسانس زبان و ادبیات فارسی در دانشگاه شیراز گذرانید.
باباچاهی از شاعران معاصر و دارای زبان خاص و پر تصویر شعری است.
کتابهای در بی تکیه گاهی ، از نسل آفتاب ، صدای شن ، آوای دریا مردان ، جهان وروشنایی های غمناک دو کتاب شعر برای کودکان سوغات بهار ، چه کسی در قفس را باز کرد ، گزیده اشعار و کتاب تحقیقی شروه سرایی در جنوب ایران کتاب گزاره های منفرد درباره شعر و مقالات و اشعار فراوان دیگر از او منتشر شده است.
در زمینه نقد شعر و هنر و قصه نیز فعالیت دارد و در مقوله های ادبی و هنری صاحب نظر است :
خواب ترنج
پیراهنی ز ابر و دلی ، از برف
غوغای گنگ باران در بیابانم
حرف و حریق ، بر لب
کوهی سفید بر دل
و آتش گداخته بر کف
مردی که« یافت می نشود» آنم
با ترکه انار ، ز باغ بهار می رسم از راه
خواب ترنج می بینم
خواب گل و گیاه
خواب غزل
و گنج عسل
تعبیر خواب _ می دانم
یعنی که عشق تذکره ای از شقایق است
و آینه در برابر ظهر برهنه
در برابر دوست
یعنی که مرگ ،
جریان عشق را
جریان رود را
به کف دریای توفانی می سپارد
یعنی که مرگ
دوستت دارد
مثل پرنده رهگذری !
گل گفت :
و دوست ، سخت بر آشفت
و دوست ، آنقدر گریه کرد
که خورشید تاب نیاورد و
سوخت
مثل پرنده رهگذری
روح فلق به غلغله افتاد
شب ، از صدا
و عشق ، غرق گل و شکوفه
از نقره زار صبح گذشت
یال شلال اسب
روح زلال عاشق
از تپه های سبز ، سرازیر شد
و از کنار صبح گذشت.
( از کتاب آوای دریا مردان )
وقتی نسیم نیمه شب
ازباغ سیب بر می گردد
راز کنار زلف تو آغاز می شود
راز از خلال طره رقصانت
روی انار سرخت سر می خورند
و شانه برهنه مهتابیت
جغرافیای حسرت و حیرت را
ترسیم میکند
راز از خلال زلفت می تابد
وقتی زلال گردنت
از تیغزار بوسه پر آشوب گشته است
(بوشهر ۱۳۶۷)
غزل کوهی
و ماجرا
در انتهای معبر "دیزاشکن"
آغاز شد
آن جا که رودخانه همیشه
زیر رکاب سواران جاریست
و آسمان
ناگاه
در شیب تند جلگه به دلتای دره می ریزد
و ایل در پسین کوچ قشلاق
با سبز ناگهانی گزدان می آمیزد
از انتهای خستگی آغاز شد
آن دم که مادیانش ناگاه
از بوی.... گرم پلنگی رم کرد
و شط شیهه در گلوی تنگه تاب خورد و من
مانند قوس گرسنه ای
که پرنده را
از انتهای شاخه پرواز...
او را میان زین و زمین در ربودم
و چهره ام
در خرمن لباس گلباف روستایی او غوطه خورد
(از کتاب آواز خاک)